Fun Home: Tragikomiks rodzinny

Tajemnica ojca głównej bohaterki wychodzi na jaw i wtedy...

Oryginalne i wspaniale opowiedziane wspomnienia kultowej autorki komiksów, których szczególnymi wyróżnikami są gotyckie łuki, rodzinny dom pogrzebowy, erotyczne niespełnienie i wielka literatura. Ta niesamowita książka autorstwa Alison Bechdel jest śmieszno-straszną rodzinną opowieścią, perfekcyjnie skomponowaną z charakterystycznych, gotycyzujących rysunków Bechdel. Tworzenie komiksu zajęło autorce siedem lat. Obok „Persepolis” Marjane Satrapi to jeden z najodważniejszych i najważniejszych pamiętników graficznych.

Poznaj ojca Alison, specjalistę od konserwacji i obsesyjnego renowatora rodzinnego, wiktoriańskiego domu, prowadzącego – podobnie jak jego przodkowie – dom pogrzebowy, nauczyciela języka angielskiego, lodowato zdystansowanego rodzica i nieujawnionego homoseksualistę, który – jak wychodzi na jaw – przez wiele lat romansował z mężczyznami. Przez czasem wzruszającą, a czasem bezwzględnie zabawną narrację odkrywamy tęsknotę za ojcem, o której opowiada córka. I mimo leżących w oddali zakurzonych trumien, ich relacje nabierają bardzo intymnego wyrazu dzięki ukrytym w książce kodom. Kiedy Alison „wychodzi z szafy” i oświadcza, że jest lesbijką, rozwiązanie jest błyskawiczne, drastyczne – i zbawcze.

Książka zawiera esej Izabeli Filipiak zatytułowany „Fun Home, czyli żałoba po nieobecności”.

„Komiksowe arcydzieło o dwóch ludziach, żyjących w jednym domu, ale w dwóch różnych światach i o tajemniczych długach, które wobec siebie zaciągnęli”.
– Time, The Best Book of 2006 (Najlepsza książka 2006).

„Jeden z najlepszych pamiętników tej dekady (…) niewymownie intymny i bez reszty wciągający”.
– New York Magazine, Ten Best Books of the Year (Dziesiątka najlepszych książek roku)

„»Fun Home« jest prawdopodobnie najbardziej kompaktową i jednocześnie najbardziej wymowną autobiografią jaka kiedykolwiek powstała”.
– Sean Wilsey, New York Times Book Review

„Objawienie. (…) Robi wrażenie prawdziwie literackiego osiągnięcia, głównie dzięki jego bohaterom, którzy wprawiają w zakłopotanie, rozczarowują i łamią serca w sposób, w jaki ludzie robią w rzeczywistości i najlepszej prozie”.
– Minneapolis Star-Tribune