Dolna Wilda

Dolna Wilda Edwarda Pasewicza to zdaniem wielu znawców jedna z najlepszych książek poetyckich, jakie ukazały się w Polsce w ciągu ostatniego pięcio- a może nawet dziesięciolecia. Pasewicz uprawia lirykę refleksyjną o silnym ładunku emocjonalnym. Wersy jeg

Debiutancki tom Edwarda Pasewicza, co z perspektywy czasu widać jeszcze wyraźniej, należy niewątpliwie do najznakomitszych dokonań polskiej poezji na przestrzeni ostatnich lat.

Nie dlatego, że od strony wersyfikacyjnej i kompozycyjnej jawi się jako poetycki majstersztyk. Raczej ze względu na odsłaniające się pod błyskotliwością formy ułomności, pęknięcia, dysonanse, zgrzyty. Mowa poetycka zdaje się tu podważać uładzony obraz świata, a Dolna Wilda – ów mamiący czytelnika realizmem konkret – okazuje się przez to niejasnym odbiciem innej rzeczywistości, nie do końca poznawalnej, pełnej miejsc niedookreślonych, mrocznych i niepokojących. (Zdzisław Jaskuła).