„Instytucje i organizacje kulturalne! Zorganizujcie projekcję lub czytanie dramatu Golgota Picnic w geście sprzeciwu” – tak zaczynało się wezwanie do ludzi kultury po tym, jak pod presją nacisków środowisk prawicowych i Kościoła, przy braku wsparcia ze st
Zorganizowane wówczas w całej Polsce PIKNIKI GOLGOTA – czytania tekstu i pokazy rejestracji spektaklu – były reakcją na (auto)cenzurę w dziedzinie sztuki, bierność instytucji państwa, działania Kościoła, groźby użycia przemocy, oraz próbą odzyskania konstytucyjnych uprawnień: prawa do bezpieczeństwa, do swobodnego uczestniczenia w kulturze, do wolności ekspresji artystycznej.
Całe to wydarzenie – od pierwszych protestów przeciwników Golgota Picnic, przez decyzję Festiwalu, po ogólnopolski protest obrońców wolności sztuki – skupia w sobie, jak w soczewce, podstawowe pytania o współczesną Polskę: o kształt naszej demokracji, o formy komunikacji i prowadzenia sporów, o wolność religijną i wolność artystyczną, rolę sztuki i odpowiedzialność instytucji sztuki, o przestrzeń publiczną i jej podział: obecność w niej głosu różnych grup społecznych.
Wśród autorów m.in. Edwin Bendyk, Anna R. Burzyńska, Jakub Dąbrowski, Łucja Iwanczewska, Marta Keil, Izabela Kowalczyk, Ewa Łętowska, Antek Michnik, Beata Siemieniako, Jan Woleński, Wojtek Ziemilski.