Literatura LGBT PRL-u
Znakomita, debiutancka powieść jednego z pionierów polskiej literatury gejowskiej. Historia mężczyzny, który mimo powszechnego braku akceptacji usiłuje odnaleźć szczęście i uczuciowe spełnienie.
Znakomita, debiutancka powieść jednego z pionierów polskiej literatury gejowskiej. „Nie znany świat” Antoniego Romanowicza, wydany po raz pierwszy na początku lat 90., powstał blisko dekadę wcześniej, lecz przed upadkiem socjalistycznego systemu z przyczyn cenzuralnych nie mógł liczyć na przychylność wydawców. Krótko po pierwszym swoim wydaniu zniknął z półek, zyskał status białego kruka i stał się tytułem niezwykle cennym dla polskiego czytelnika zainteresowanego rodzimą kulturą LGBT.
Zamierzeniem autora było sportretowanie społeczności gejowskiej, egzystującej na marginesie polskiej rzeczywistości u schyłku PRL-u, schowanej głęboko pod powierzchnią ówczesnej heteronormatywnej przestrzeni społecznej.
Głównym bohaterem powieści, a zarazem alter ego pisarza, jest młody gej, który mimo powszechnego braku akceptacji, ukrywając swoją orientację seksualną przed rodziną i bliskimi, usiłuje odnaleźć szczęście i uczuciowe spełnienie.
Odkrywa przed nami jego strach, jego pożądanie, czułość. Jego partnerów, ich zdrady. Książka naprawdę cudowna.
Przeżywałam ją wraz z Markiem i praktycznie wraz z nim czułam, jak gdyby miało pęknąć mi serce.
Książka została napisana przed 1998 r. Jej tytuł jest poprawny wg. obowiązującej wtedy zasady
Partykułę nie piszemy rozdzielnie z imiesłowami przymiotnikowymi, zarówno czynnymi, jak i biernymi, jeżeli imiesłowy te występują w swej podstawowej, czasownikowej funkcji, tzn. odnoszą się do wyraźnie odczuwanej czynności, np. nie chodząca (winda); nie zapłacony (przez kogoś rachunek); nie zamknięte (przez kogoś drzwi)2.