Człowiek, który pokochał Yngvego

W tej powieści wątek gejowski odsunięty był na bok - bardziej skupialiśmy się na bezpłciowej relacji pomiędzy Yngvem a Jarlem. Relacji, która z naszego punku widzenia skazana była na stanie się czymś głębszym.
Było lekko, było przyjaźnie, było fajnie.
Aż do imprezy, jak w prawdziwym życiu. Wypił za dużo, za dużo powiedział, za dużo rzeczy się stało, niczego nie dało się cofnąć.
Ta książka wstrząsnęła mną, jak gdybym przypadkowo użyła paralizatora na sobie samej. Pomogła mi zrozumieć, że z niczym nie wolno czekać, że trzeba robić wszystko od razu.
Nie czekać tak, jak Jarle z pocałowaniem Yngve'go.

Jeśli chodzi o mnie, to najpierw obejrzałam film, a dopiero potem przeczytałam książkę, co zwykle mi się nie zdarza. Jednak "Mannen som elsket Yngve" bardzo mi się spodobał, więc kiedy dowiedziałam się, że film ten został wyreżyserowany na podstawie powieści Torego Renberga, od razu poleciałam do najbliższego empiku. Jak się okazało, jak zwykle wizja reżyserska różniła się nieco od tego, co przeczytałam, ale obie formy były tak samo przyjemne.
Co do samej książki - motyw LGBT jest niezwykle lekko snuty, co jest jedną z wielu zalet tego utworu. Miłość Jarlego ukazana jest tu od samego początku - opisywana jest wieloma emocjami, które towarzyszą chłopakowi od kiedy po raz pierwszy ujrzał Yngvego. Podoba mi się również aspekt "rozerwania" głównego bohatera pomiędzy światem, który dzieli ze swoją dziewczyną i przyjacielem, a światem, który należy tylko do niego i Yngvego. Kontrast ten pozwala zrozumieć po części, dlaczego Jarle w pewnych momentach podejmuje niesłuszne według nas decyzje.
Lektura warta polecenia, czyta się ją szybko i płynnie. Najlepiej jednak robi się to wieczorem, gdy wokół nas panuje cisza, gdyż to sprawia, że łatwiej dostrzegamy głębię tej książki.

Wzięłam z półki w bibliotece przypadkiem i okazała się tak dobra, że to czy książka jest LGBT, czy nie, zeszło na dalszy plan...Naprawdę dobrze napisana i chociaż rzadko czytam takie, nazwijmy to "obyczajowe" książki, to całość zajęła mi ledwo parę godzin... Poluję teraz na następne tomy z cyklu, bo Renberg wyjątkowo przypadł mi do gustu. Nie za płytka, nie za ciężka, idealna na popołudnie z herbatą i ciasteczkami :)