Dwie poważne damy

Czytałem wersję bez dramatu "W letnim domku", książka jest bardzo dobrze napisana, największą uwagę zwracają wielobarwne postacie, z których dwie główne bohaterki - Pani Copperfield i Pani Goering, których łączy przyjażń, przeżywają, każda oddzielnie, wiele przygód. Książkę można podzielić na kila etapów, z których dwa główne - przedstawiają kolejno losy Pani Copperfield i Pani Goering. Obie to kobiety, które łatwo ulegają różnym pokusom i ulegają licznycm przygodom. Wchodzą w liczne kontakty z różnymi osobami, z niektórymi nawiązują bliższą, z innymi krótką i nieznaczącą, relację. Bardzo mnie dziwiło, a nawet śmieszyło w wielu scenach, jak bezpośrednio i łatwo bohaterki otwierają się na innych ludzi. Wydaje się czasem, że są to postacie bardzo samotne, które łapią się każdej okazji komunikacji, z drugiej zaś strony, mają w sobie dużo z dziecka, co podkreśla ich naturalność w rozmowach oraz szczerość. Trudno je jednoznacznie określić, z pewnością są to postacie złożone. Wątki powieści są liczne, co może czasem drażnić, ze względu na stosunkowo małą pojemność (około 200 stron). Z drugiej strony, nadają one książce specyficzny rytm, trochę jak w jakimś opowiadaniu dla dzieci, gdzie kolejne przygody ciągną za sobą następne. Dla mnie "dwie poważne damy" stanowią przykład specyficznej literatury, która nie przypadnie każdemu. Zdaje się stopniowo budować napięcie, która czasami w niespodziewany sposób jest rozładowywane, jeden wątek przerywany kolejnym, brakuje może tu większego skupienia i przejrzystości. Powieść może skłonić do refleksji na temat zrealizowania własnych pragnień i rozpoczęcia życia na własną rękę, z drugiej strony porusza także kwestie samotności i permamentniej potrzebie obecności towarzystwa i ciągłęmu poznaniu, doświadczaniu rzeczywistości i osób. Jeżeli chodzi już o związki z tematyką LGBT, to są przez pewien czas nieoczywiste, wyjaśniają się dopiero pod koniec, bynajmniej nie są głównym przedmiotem tej powieści. Na duży plus zjadliwe poczucie humoru, które delikatnie ujawnia się podczas książki. Polecam, ale nie dla każdego