Dziewczyny, wyjdźcie z szafy

Książka mnie zawiodła bo spodziewałam się czegoś zupełnie innego - bardziej wciągającego po tych pozytywnych komentarzach i ocenach.
Owszem.. Kilka historii ciekawych i interesujących, jednak gdybym miała wybrać znowu to nie kupiłabym. Oceniam 2/5

W Warszawie wcale nie musi być lekko. Kwestia konkretnej rodziny. Co z tego, że zaakceptują nas znajomi czy ludzie w miejscu pracy, skoro własna rodzina się od nas odwróci?...

Denerwuje mnie takie gadanie – Wyjdźcie z szafy. Zdaje sobie sprawę, że jakby wszyscy tak zrobili, byłoby dobrze, jednak tak się nigdy nie stanie. Spróbujcie się ujawnić na prowincji, zobaczycie jak jest fajnie. Albo was zlinczują, albo tak życie zatrują, że się nie pozbieracie. Polska to nie tylko Warszawka, ale wiele małych miast, prowincji, gdzie takie ujawnianie się może przyczynić do tego, ze nie znajdzie się pracy i w efekcie skończy się na marginesie życia. Zwracam też uwagę, że kobiety są nadal siłą ekonomicznie słabszą od mężczyzn, więc wyrwanie się z prowincji jest trudne. Kobiety nadal mniej zarabiają i częściej tracą pracę. Praca na call center lub w na kasie w markecie nie daje niezależności. Jeszcze jedna kwestia, w małych miejscowościach małżeństwo jest często rodzajem kontraktu finansowego, ma więc silne podłoże ekonomiczne. Kobiety, często będąc już ok. trzydziestki, decydują się na taki „układ”. Wgląda to tak, kończę studia, nie mam pracy, a wróciłam gdzieś na jakąś zapyziałą prowincję, co trzeba zrobić? Znaleźć męża. Rodzina też często traktuje kobiety jak zło konieczne, zwłaszcza w konserwatywnych, biednych rodzinach. W takich rodzinach bardzo często kobiety są poddane takiej presji wyjścia za mąż, że sobie nie wyobrażacie nawet. Nikt nie pyta o uczucia, nikt się nie pyta o orientacje seksualną, trzeba się podporządkować normie i jakość żyć, czyli znaleźć męża-sponsora. I to nie jest XIX wiek, to jest teraz, czasy w których aktualnie żyjemy, tylko z dala od tzw. Warszawki. Poza Warszawą, Krakowem, Wrocławiem, Gdańskiem, Poznaniem też jest Polska przypominam.

Mądra, delikatna, dająca nadzieję książka. Rzeczywiście - po jej przeczytaniu może jeszcze nie głośno, ale samej sobie mogę szepnąć: to MY, to o NAS... :)

Szmira jakich niemało

Warto przeczytać. Historie pisane w lekki, prosty sposób, dobrze i płynnie się czyta.

warto - dla każdej z zamieszczonych historii.

podnosząca na duchu niezalenie którą z historii czytasz... uważam, że lektura obowiązkowa bo pozwala na spojrzenie, na świat z innej perspektywy

Świetna książka! Polecam wszystkim Paniom, każda znajdzie coś dla siebie, jeśli nawet nie "o sobie". Wstrząsająca, o trudnym życiu, jakie wiedziemy MY. A nie one...

BARDZO GORĄCO POLECAM! Książka pokazuje nam bardzo dokładnie, że lesbijki nie są zupełnie jednolitą warstwą społeczną, żyją tak różnie jak żyją wszystkie inne kobiety. Mają różny wiek, miejsca zamieszkania, przeszłość, otoczenie, środowisko. Znajdą się wszędzie, przed wojną, w klasztorach, szkołach.