Ta prowokująca książka przedstawia sylwetki najbardziej znanych intelektualistów,moralistów, pisarzy, którzy rościli sobie prawo do pouczania ludzkości. Autor próbuje rozstrzygnąć, czy mieli takie prawo, tropi, jak daleko sięga ich szacunek dla prawdy, jaki był ich szacunek do pieniędzy, jak traktowali swoje żony i dzieci, czy byli wierni w przyjaźni oraz czy zasady głoszone publicznie stosowali w życiu prywatnym. Śmiało i błyskotliwie ukazuje portrety m.in..:Rousseau, Shelleya, Marksa, Isbena, Tołstoja, Hemingwaya, Bertranda Russella, Brechta, Sartre'a.
Tym którzy jednak przeczytali i podobało im się - polecam Historię Świata od 1917 roku tego samego autora. Zwracam uwagę na charakterystykę Polski międzywojennej, zupełnie odmienną od tej prezentowanej w propagowanych po 89 roku podręcznikach.