„Mam tylko jedno życie, więc chcę żyć” – recenzja filmu „Dobry wieczór, dobry dzień”

Historia opowiedziana w filmie bazuje na prawdziwych wydarzeniach, związanych z rodziną reżyserki, a skrzętnie ukrywanych przez jej członków z powodu wstydu, bólu i niechęci do podejmowania tak trudnego tematu. Obraz posiada jednak nie tylko jednostkowy wymiar, ale staje się też kartą rozliczeniową dla działań rządu, pokazując jego przewinienia i systemową opresję w wywołującym dyskomfort detalu.