Młodzi kochają rewolucje

Rozmowa z Damianem Graczykiem, prezesem zarządu i rzecznikiem prasowym łódzkiej Fabryki Równości, która przez całe wakacje organizuje Filmowe Lato Równości – wakacyjny festiwal kina LGBT.

Trudno w Łodzi zorganizować letnie kino LGBT?
Łatwo zorganizować w Łodzi tęczową inicjatywę - klubokawiarnie, kluby, mniejsze lub większe organizacje same się do nas „pchają” jeżeli chodzi o zorganizowanie tęczowej inicjatywy. Większym problemem jest zawsze dobrze dograć program wydarzenia, czy - w przypadku pokazów filmowych - otrzymać prawa do wyświetlenia filmu. Większość dystrybutorów, szczególnie tych „tęczowych” nie ma pieniędzy, żeby nam bezpłatnie udostępniać filmy do pokazywania. Na szczęście z pomocą przyszedł nam Wiktor Morka z Imago Film, oraz Katka Reszke z LogTV - przekazali nam bezpłatne prawa do wyświetlania ich produkcji.

Dlaczego akurat letnie kino?
Na początku planowaliśmy, że będą to tylko cykliczne pokazy dobrego kina LGBT, zawsze latem w mieście dzieje się najmniej „dużych” wydarzeń. Wcześniej, pod marką KPH Łódź również organizowaliśmy takie spotkania. Po pokazie zawsze był grill i jakieś party integracyjne. W tym roku skupiliśmy się na filmowej oprawie tego wydarzenia. Miało być małym przeglądem, zrobił się z tego festiwal - pojawił się sponsor plakatów - Centrum Klucz w fundacji INSPRO z Łodzi, różni sponsorzy przekazali nam gadżety, filmy i książki do rozdawania. Planujemy specjalny pokaz filmu „Coming Out po Polsku”, z debatą o sytuacji osób LGBT w Polsce i w Łodzi.

Jest w Łodzi zainteresowanie kulturą LGBT?
Zainteresowanie naszymi inicjatywami w Łodzi jest całkiem spore - na pierwszy oficjalny pokaz „filmowego lata” przyszło ponad 60 osób! W porównaniu z frekwencją na pokazach, które organizowaliśmy do grudnia ubiegłego roku (przychodziło 5-10 osób na film) to diametralna zmiana.

Kto przychodzi na projekcje filmowe?
Na pokazach pojawiają się nie tylko młodzi ludzie w wieku 17-30 lat, ale również osoby starsze, nasi rodzice, przyjaciele rodziców, czy po prostu zaciekawieni tematem łodzianie i łodzianki. Przekrój wiekowy na pokazach mieści się miedzy 17 a 60 rokiem życia!

Jakie są wasze plany na przyszłość?
Po Drugim Maratonie Równości i Filmowym Lecie Równości planujemy kilka akcji ze zwiększonym zasięgiem - za chwilę ruszy nasza kampania społeczna dotycząca bezpieczniejszego seksu "Łódź równa się - baw się bezpieczniej" - będziemy rozklejać plakaty, rozdawać ulotki i prezerwatywy w łódzkich klubach, jesienią planujemy edukować młodzież w szkołach i na uczelniach. Osobna grupa robocza planuje kampanię "Łódź równa się - związki partnerskie” - nie brak nam w Łodzi debat na ten temat, ale chcemy w końcu uderzyć do świadomości łodzian - współpracujemy z różnymi organizacjami i inicjatywami pozarządowymi, żeby udowodnić nie tylko łodzianom, ale również Polakom, że nie tylko Warszawa może być miastem tolerancji i potrafi aktywnie walczyć o prawa człowieka, ale również trzecie miasto w Polsce potrafi organizować podobne inicjatywy.
Wkrótce ponownie planujemy otworzyć wernisaż "Po prostu miłość" - zdjęcia, które wypożyczyło nam stowarzyszenie „Bez!Miar” już niedługo zawisną na dłużej w jednej z łódzkich klubokawiarni.
No i wisienka na torcie - prawdopodobnie już jesienią będzie można nas słuchać na falach krótkich i przez Internet... Ale o tym opowiem już wtedy, kiedy wszystkiego będziemy pewni na 100 proc.

Kto wam pomaga, włącza się chętnie w różne działania?
Studenckie Radio Żak, które często zaprasza nas na swoje audycje aktywnie włącza się z nami w promowanie kultury, tolerancji, różnorodności - łódzka Krytyka Polityczna, w której mamy swoją siedzibę prawie przy każdym organizowanym przez siebie wydarzeniu pamięta o nieheteronormatywnej mniejszości tego miasta, Hania Gill-Piątek i Martyna Dominiak (koordynatorki świetlicy) chętnie biorą udział w naszych wydarzeniach, pomagają nam je promować i organizować. Dobrze znamy się z nieformalną grupą Łódź Gender - Iza Desperak, socjolożka z Uniwersytetu Łódzkiego szkoli nas w kwestiach genderowych, a fundacja SPUNK kształci część z naszej ekipy na świetnych edukatorów seksualnych.

Łódzkie klubokawiarnie, kina, puby i dyskoteki często same piszą do nas, czy mogą w jakiś sposób wspomóc nasze działania - zapraszają do organizowania wystaw, debat, pokazów, dyskotek. Większe łódzkie pozarządówki pomagają nam w druku plakatów, czy ulotek promujących kampanie społeczne, czy inne wydarzenia. Mamy wielu członków i przyjaciół dzięki którym działa się łatwiej - bez nich nie byłoby łatwo tak dobrze funkcjonować.

Czym jeszcze zajmujesz się na co dzień?
Oprócz odpisywania na emaile, rozmawiania przez telefon i składania broszur na komputerze dla Fabryki studiuję i pracuję w łódzkich szkołach. Organizuję warsztaty o nieheteroseksualności i transpłciowości, prowadzę zajęcia z edukacji seksualnej w łódzkich liceach i gimnazjach. To świetne miasto, pełne otwartych ludzi, którzy czasem zdają się nie zauważać tylu wartościowych i ciekawych inicjatyw, które dzieją się obok, nie doceniających ukrytego potencjału tego miejsca. Na szczęście młodzież, z którą pracuję jest bardzo tolerancyjna i lubi angażować się społecznie. Młodzi kochają rewolucje, zmiany, postęp.

Jakiś czas temu Bartosz Żurawiecki podpisał mi swoją książkę takimi słowami: "Pamiętajcie, że to z fabryk wychodzą rewolucje - do boju!" - może dlatego właśnie Fabryka Równości staje się coraz większą i lubianą organizacją?

Rozmawiała: Magda Dropek


Zobacz też: Najczarniejszy koszmar homofoba - rozmowa z Remigiuszem Kaniewskim.
Zobacz też: Oswajamy siebie i innych - rozmowa z Katarzyną Bienias.