Gejowska olimpiada kłótni

Gejowska Olimpiada Gay Games tkwi w permanentnym kryzysie. Kolejne igrzyska miały odbyć się w Montrealu (Kanada) w 2006 roku. Ale po krótkiej ale gwałtownej kłótni, ich organizatorzy zerwali z Federation of Gay Games (FGG) - odpowiednikiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego i oznajmili, że "nadszedł czas, by w centrum wydarzeń znaleźli się ponownie atleci a nie imprezowicze". Można się zatem spodziewać, że w 2006 odbędą się podwójne igrzyska. Jedne zorganizuje FFG (zapewne w Los Angeles lub w Chicago), drugie w Montrealu - pod nazwą Rendez-Vous Montreal, a to ponieważ FFG posiada prawa do nazwy Gay Games.

Skąd wzięły się problemy największej sportowej imprezy gejów i lesbijek na świecie, skoro wiadomo, że na licznych paradach, festynach i festiwalach zarobić można miliony dolarów? Krytycy FFG odpowiadają: z powodu gigantomanii i niekompetencji. Aż trzy poprzednie edycje Gay Games zakończyły się finansową katastrofą. Ostatnie, w Sydney w 2002 roku, przyniosły niemal 2 miliony dolarów straty!

Spór idzie zatem o metody finansowania igrzysk i ich program. Federation of Gay Games domaga się prawa głosu w ustalaniu budżetu każdorazowej edycji igrzysk. Zabiega o to, by w pierwszej kolejności zapewnić budżet dla wydarzeń czysto sportowych, a dopiero potem imprez rozrywkowych i towarzyszących. Wiceprzewodniczący FFG Robert Mantaci twierdzi, że w Sydney najważniejsze były całonocne party i balangi - a sportowe zmagania traktowano jako pretekst do zabawy. Odrzuca też argumenty, że takie rozłożenie akcentów było jeszcze niedawno oficjalną polityką FFG.

Odszczepieńczemu komitetowi organizacyjnemu w Montrealu przewodzi Mark Tewksbury - złoty medalista w pływaniu na Olimpiadzie w Barcelonie w 1992 roku. Popularny do dziś Kanadyjczyk zapowiada "igrzyska dla gejów i lesbijek wszystkich czasów" i odrzuca dyktat FFG, zdominowanej przez działaczy z USA. Oczekuje przybycia 24 tysięcy sportowców z całego świata. "Całkowicie nierealistyczne mrzonki" - kontratakuje FFG i przypomina, że w dotychczasowych Gay Games brało udział najwyżej 12 tysięcy atletów.

W rzeczywistości już dawno nie chodzi jednak o argumenty, lecz rewoltę, skierowaną przeciwko działaczom federacji, którym Tewksbury zarzuca brak wizji, umiejętności przywódczych, autorytarny styl i nieprzejrzyste interesy. I nawet pokojowo nastawieni działacze ruchu Gay Games przyznają, że jest w tym coś na rzeczy. Kierownictwo FFG, to tak zwany "Board of Directors" - czyli gremium kierownicze poza wszelką publiczną kontrolą. O stanowisko dyrektora może ubiegać się każdy. A w jaki sposób dokonywany jest wybór odpowiedniego kandydata, dowiadujemy się z informacji zawartych na stronie FFG: decyzję podejmuje sam "Board of Directors". Jednym słowem - wybiera się sam.

Kolejna odsłona dramatu pod nazwą Gay Games odbędzie się w marcu podczas Gay and Lesbian Athletics Conference w Bostonie, gdzie założona ma być organizacja konkurencyjna wobec FFG.
Szkoda, że sportowi działacze LGTB nie potrafili się porozumieć. Bowiem tysiące atletów będzie musiało się za dwa lata zdecydować: czy jechać do Montrealu, Los Angeles (lub Chicago) - czy po prostu zostać w domu.

Marek Romiszewski - Miami