Kamila i Beata na ślubnym kobiercu

Enigma1993 popieram Cię całkowicie, my mamy dzieci i nie raz się wymieniamy na zebraniach, na szczęście mamy przychylnych nauczycieli, ale też nie odeszło się bez małych problemów, w szpitalu mamy podane, że jesteśmy siostrami, żeby mieć dostęp do siebie i informacji jak któraś leży, ale nie wszystko da się tak na słowo załatwić i to jest wkurzające, psa trzeba zarejestrować, że mój, auto trzeba zarejestrować że moje, a żony nie mogę prawnie mieć, że moja:(

VU2X7IfV:

Igoś miał na myśli raczej że co i rusz ktoś się mega jara bo a to wziął ślub za granicą, a to sobie radzi aktami notarialnymi, no i fajnie, na prawde bardzo fajnie że sobie JAKOŚ radzimy.
Tylko kurcze to naprawde bardzo marne że muszę/ musimy zostawić całe swoje życie, wyjechać na drugi koniec świata żeby wziać ślub i tam zostać jeśli chcę aby ten ślub cokolwiek prawnie znaczył.
Osobiście zdaje sobie sprawę że nie ma innego wyjścia jak stąd wyjechać, ale to jest temat z którym się borykamy już latami, ale kuźwa chciałabym wziąć ślub, w kraju w którym żyje, zaprosić na ten ślub znajomych którzy są z nami, rodzine która by chciała.
A ile jest wart taki ślub na którym nie będzie naszych bliskich?
Na którym będziemy SAMI?
Albo sobie strzelimy "ślub" aktami notarialnymi za miliony monet; będą Ci ludzie, ale do końca życia będę musiała wszędzie latać ze zbitkiem dokumentów żeby w każdej chwili móc okazać że to moja żona i ja mam wobec niej prawo głosu -.-

fajnie, że spełniają swoje marzenia :) każdy ma jakieś, ja niekoniecznie muszę realizować wszystkie moje- choć byłoby miło ale to już głębszy temat. ;)

roza-paula:

Popieram. :)

Mówicie, że taki rozgłos nic nie zmienia, bo może właśnie jest go za mało, może powinniśmy robić więcej szumu w tej kwestii.

Pokaż Cycki:

jednak pudło.. ;>

VU2X7IfV:

I kto tu czytać ze zrozumieniem nie potrafi, pseudohomosiu. ;]

@Igoś

Artykuł powstał właśnie dlatego by pokazać nam polaczkom 3-ciego sortu, że w Polsce NIE da się żyć tak jak polki i polacy żyją tam: otwarcie, równie, sprawiedliwie..

Kurcze, Ludzie... Tylko to nie o to chodzi, by po to, aby wstąpić w związek małżeński, trzeba było wyjeżdżać z kraju, w którym przyszło się urodzić i żyć. To jest chore. Oczywiście - w UK miały taka możliwość, fajnie, cieszymy się z paniami, itp., itd. Tylko co z tego? Serio trzeba rezygnować z życia na swoim - jakim by ono nie było - podwórku, by żyć normalnie, jak rodzina i ją tworzyć? Co z tego, skoro ten ślub niczym nie skutkuje w naszym kraju...?

Oczywiście wszystkiego dobrego dla Pań i dziecka. Oczywiście zazdroszczę, choć głębiej się zastanawiając jest to bardzo smutne.

Spełnienia marzeń...