logo Queer.pl Dawniej Innastrona.pl
08.12.2016    STARTSKLEPKONTAKT

...
122
4
20

Widmo Młodości: Xavier Dolan

Felieton Witolda Jabłońskiego

Dodano: 29.04.2015, Aktualizacja: 29.04.2015

Bezczelnie młody i bezczelnie piękny, a przy tym fenomenalnie utalentowany. Taki objawił się światu w momencie swego reżyserskiego debiutu „Zabiłem moją matkę” (2009), mając zaledwie dwadzieścia lat. Znany wcześniej jako „cudowne dziecko” francuskojęzycznej kinematografii kanadyjskiej (prowincja Quebec), urodzony w Montrealu artysta objawił się jako nowa nadzieja filmu francuskiego, od dawna cierpiącego na starczy uwiąd i łaknącego świeżej krwi. Od tej chwili Xavier idzie przez świat hoży, genialny, trzyma ręce w kieszeniach, a kieszenie jak ocean, skrywają przebogate skarby znakomitych pomysłów. Domyślam się, że musi strasznie irytować skostniałą artystyczną konserwę, a zwłaszcza kryptogejowskich homofobów: nie dość, że kusząco ładny, nie dość, że piekielnie zdolny, to jeszcze jawny gej. Z całym tym bagażem śmiało wędruje przez świat Zachodu, brawurowo zdobywając kolejne szczyty swych możliwości, przekraczając z młodzieńczą nonszalancją bariery, które dla innych były nie do pokonania. Promienny i mroczny zarazem idol nowego pokolenia hipsterów, nad którym krąży widmo wiecznie zbuntowanej i wiecznie umykającej młodości.

- Witold Jabłoński - Prowokacyjny tytuł debiutanckiego dzieła sam w sobie zawiera przesłanie obrazujące przyczyny światoburczego zrywu szesnastoletniego bohatera. Na ekranie widzimy bowiem przeciętną, (by nie rzec: banalną) sytuację zachodniej rodziny z przełomu wieków (XX i XXI): rozwiedzeni rodzice; nadopiekuńcza, zaborcza matka; odległy, obojętny i najczęściej nieobecny ojciec; rozhisteryzowany dorastający nastolatek, narcyz i egocentryk o artystycznych zapędach i homoseksualnych skłonnościach. Gdy czuła chłopięca przyjaźń z pokrewnym duchowo szkolnym kolegą Antoninem (w tej roli znakomity, także wówczas początkujący Francois Arnaud, który dwa lata później rozpoczął wielką światową karierę w wysokobudżetowym serialu „Rodzina Borgiów” jako powabny, demoniczny Cesare – trzeba przyznać, Dolan ma szczęśliwą rękę do aktorów!) zamienia się w płomienny romans, nabrzmiała sytuacja pęka i następuje wylew familijnej agresji oraz wzajemnych pretensji. Mniejsza zresztą o rozwiązania fabularne, skoro prywatna, kameralna opowieść jest tylko pretekstem do zaprezentowania szerszego problemu, jakim są źródła buntu kolejnych pokoleń młodzieży. Obrazem tym Xavier Dolan wpisał się bowiem, całkiem świadomie, w długi szereg filmowych buntowników, nie zawsze „bez powodu”. Od początków indoeuropejskiej cywilizacji (również w starożytnym Babilonie) każde młode pokolenie kontestowało na różne sposoby przeciwko hipokryzji i konformizmowi rodziców, uważając, że lepiej od nich potrafi zbudować nowy, wspaniały świat, wyzbyty starczych przesądów i zahamowań. Nonkonformizm przybierał różne formy, niekiedy była to ucieczka w alkohol i narkotyczne doznania, czasem polegał na przekraczaniu różnych społecznych norm (w tym również tabu homoseksualizmu), zdarzało się także wreszcie, iż owocował rzeczywistą, socjalną lub przynajmniej obyczajową, rewolucją. Zwykle jednak nawet po takich kataklizmach zbuntowana młodzież dorastała, uspokajała się i w końcu konformizowała, stając się kolejnym stopniem rozwoju wielkiego gmachu cywilizacyjnego postępu. Dopiero w drugiej połowie XX wieku nastąpił przełom kulturowy, niespotykany nigdy wcześniej: oto bowiem młodzieńczy bunt zyskał prawo trwałego obywatelstwa w świecie Zachodu, stając się jego znamienną, niezbywalną cechą rozpoznawczą. Rzecz ciekawa, że a...   ( Pozostało znaków: 9813 )
Witold Jabłoński Autor: Witold Jabłoński Pisarz, dziennikarz, redaktor Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. Dwa następne lata był sekretarzem Jerzego Andrzejewskiego. Pracował w Domu Teatru Łódzkiego Domu Kultury (1983/84), Teatrze Nowym, Wydawnictwie Łódzkim, a w 1988 roku ukazała się jego debiutancka powieść, „Gorące uczynki”. W latach 1991/1995 utrzymywał się wyłącznie z pisania: tworzył wówczas serie popularnych biografii, pastisze powieści egzotycznych (wspólnie z Maciejem Świerkockim) i pastisz dalszego ciągu Trędowatej. Był pracownikiem "Gazety Wyborczej - Łódzkiej" i redaktorem prowadzącym dodatek Tygodnik Kulturalny "Verte”. Publikuje również eseje filmowe w miesięczniku "Kino". Był dyrektorem Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Miasta Łodzi, a od marca 1999 r. dyrektorem Śródmiejskiego Forum Kultury. Autor m.in. cyklu „Gwiazda Wenus, Gwiazda Lucyfer”, horroru fantastycznego „Dzieci Nocy” oraz „Kochanka Czerwonej Gwiazdy”.

Ten artykuł został przeniesiony do archiwum

Dostęp do archiwalnych artykułów (starszych 4 tygodnie) możliwy jest dla abonentów serwisu »Przyjaciel Queer.pl. Dostęp do pojedyńczych artykułów z archiwum możliwy jest także za pomocą wiadomości SMS.

UZYSKAJ DOSTĘP DO ARCHIWALNYCH ARTYKUŁÓW
» Zostań abonentem Przyjaciel Queer.pl by czytać materiały bez kodów i bez ograniczeń lub...


WPISZ KOD

OK
System mikropłatności SMS-owych dostarczany jest przez:
Logo Mobiltek
UZYSKAJ DOSTĘP DO TEGO ARTYKUŁU

Wyślij SMS na numer 7268 o treści:
IS CZYTAJ 195898   (koszt: 2zł + VAT)
Otrzymasz kod, dzięki któremu uzyskasz dostęp do materiału przez 48 godzin.

Zapisz Zapisz stronę Magazyn+ Magazyn Pełny ekran Pełny ekran
Widmo Młodości: Xavier Dolan   credits CC BY 2.0 Xavier Dolan, fot. canmark, flickr.com/photos/canmark
REKLAMA

© 1996-2016 Prawa autorskie zastrzeżone, ISSN 2299-9019
666
Bądź queer na facebooku